Zasady udzielania pierwszej pomocy

16 18 20

Na pewno każdy z nas znalazł się kiedyś w sytuacji zagrożenia życia, swojego bądź czyjegoś. Jak należy się wtedy zachować? Co zrobić, by jak najskuteczniej przeprowadzić szybką akcję ratunkową i ocalić komuś życie?

Europejska Rada Resuscytacji opublikowała Wytyczne Resuscytacji na 2010 rok. Nowe uaktualnienia pojawiają się regularnie co kilka lat, mimo tego wiele osób nadal nie wiedziałoby, jak się zachować w sytuacji zagrożenia życia. Zważywszy na poniższe statystyki, niewiedza w tym przypadku może mieć tragiczne konsekwencje.

Natychmiastowe podjęcie kroków w celu uratowania ofiar zdarzenia zagrażającego życiu może zapobiec śmierci 100 tysięcy osób rocznie w całej Europie. To 2-3 krotny wzrost przeżywalności, tymczasem bez niezbędnej pomocy udaje się ocalić jedynie do 10% poszkodowanych. No właśnie- wzrost przeżywalności – to bez wątpienia najważniejszy cel zarówno Polskiego jak i Europejskiego Towarzystwa Resuscytacyjnego. Podstawowe podtrzymanie życia (PPŻ), bo tak potocznie w Polsce nazywa się resuscytację krążeniowo – oddechową (RKO), może okazać się czasem jedyną deską ratunku dla ofiar wypadku, dlatego kwestia zapoznania się z niezbędnymi procedurami jest na wagę życia.

Wcześniejsze Wytyczne Resuscytacji Krążeniowo – Oddechowej oraz Doraźnego Postępowania w Zaburzeniach Krążenia pojawiły się w 2005 roku. Od tamtej pory wprowadzono wiele zmian i udogodnień, tak aby osoba, która nie jest wykwalifikowanym ratownikiem również mogła skutecznie i szybko podjąć czynności ratowania życia. Najistotniejsze zmiany mają na celu jak najszybsze rozpoczęcie odpowiednich procedur.

Co to jest pierwsza pomoc – definicja

Definicja pierwszej pomocy na podstawie ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym zespół czynności podejmowanych w celu ratowania osoby w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego wykonywanych przez osobę znajdującą się w miejscu zdarzenia, w tym również z wykorzystaniem udostępnionych do powszechnego obrotu wyrobów medycznych oraz produktów leczniczych. 

 

Ta sama ustawa definiuje również pojęcie nagłego zagrożenia zdrowotnegostan polegający na nagłym lub przewidywanym w krótkim czasie pojawieniu się objawów pogarszania zdrowia, którego bezpośrednim następstwem może być poważne uszkodzenie funkcji organizmu lub uszkodzenie ciała lub utrata życia, wymagający podjęcia natychmiastowych medycznych czynności ratunkowych i leczenia.

Polskie prawo (Ustawa o Państwowym Ratownictwie Medycznym, Kodeks Karny) jasno określa, że świadek zdarzenia ma obowiązek zawiadomić o nagłym zagrożeniu zdrowotnym pogotowie ratunkowe lub pozostałe służby ratownicze, jak również zobligowany jest do udzielenia pierwszej pomocy pokrzywdzonemu.

Resuscytację krążeniowo – oddechową przeprowadza się stosując tzw. schemat ABC.

Resuscytację krążeniowo – oddechową przeprowadza się stosując tzw. schemat ABC.

Jak udzielać pierwszej pomocy

Oto symulacja wypadku drogowego z zastosowaniem prawidłowego schematu działania. Wyobraźmy sobie, że jesteśmy świadkiem zdarzenia i niezwłocznie musimy udzielić pierwszej pomocy. Upewniamy się, że poszkodowany i wszyscy świadkowie zdarzenia są bezpieczni. Podbiegamy do ofiary i sprawdzamy czy reaguje na naszą obecność (potrząsamy delikatnie za ramię i pytamy co się stało), jeśli takiej reakcji nie ma i poszkodowany nie oddycha lub jego oddech jest nieprawidłowy natychmiast wzywamy pogotowie ratunkowe. Pamiętajmy, że w razie jakichkolwiek wątpliwości dyspozytor ma obowiązek udzielić nam niezbędnych wskazówek, co do dalszego postępowania. Po wezwaniu karetki niezwłocznie rozpoczynamy resuscytację krążeniowo- oddechową (RKO) według opisanego poniżej schematu ABC.

ABC pierwszej pomocy

Resuscytację krążeniowo – oddechową przeprowadza się stosując tzw. schemat ABC.

A (ang. airway) – Udrożnienie dróg oddechowych. Polega ono na usunięciu z jamy ustnej resztek jedzenia, protezy lub wymiocin oraz odchyleniu głowy poszkodowanego do tyłu. Należy to zrobić bardzo powoli i uważnie, jedną rękę trzymając na brodzie, a drugą na czole pokrzywdzonego. Zabieg ten ma na celu uniknięcie sytuacji zapadnięcia się języka, co mogłaby grozić odcięciem dostępu powietrza do płuc.

B (ang. breathing) – Sprawdzenie oddechu (wentylacja płuc). Dokonać tego należy przy użyciu trzech zmysłów (schemat „słyszę, widzę, czuję”) przez ok 10 sekund. Wystarczy podejść do poszkodowanego i przybliżyć swoje ucho do jego ust i nosa. Dzięki temu możemy usłyszeć szmery powietrza podczas oddychania ofiary, zobaczyć delikatne unoszenie się klatki piersiowej oraz poczuć na własnym policzku podmuch w momencie wydychania powietrza.

C (ang. circulation) – Poszukiwanie krwotoków oraz zewnętrzy masaż serca. Jeśli nie zauważymy u poszkodowanego krwotoków, możemy przystąpić do resuscytacji krążeniowo – oddechowej.

  1. Zaczynamy od zlokalizowania mostka poszkodowanego, bowiem jego środek to miejsce uciskania klatki piersiowej.
  2. Ramiona ustawiamy prostopadle do ofiary a łokcie prostujemy.
  3. Splatamy dłonie i uciskamy mostek 30 razy na głębokość minimum 5 cm. Tempo uciśnięć powinno wynosić co najmniej 100 uciśnięć na minutę.
  4. W następnej kolejności głowę pokrzywdzonego odchylamy do tyłu, nos zatykamy kciukiem oraz palcem wskazującym i wykonujemy dwa oddechy ratownicze, każdy przez około 1 sekundę.
  5. Ponadto, co 2 minuty sprawdzamy, czy osoba, której udzielamy pomocy nie zaczęła samodzielnie oddychać.
  6. Jeśli nie, czynności wykonujemy aż do pojawienia się wykwalifikowanego ratownika.

To duża zmiana, w porównaniu z 2005 rokiem, a dotyczy ona zalecanej kolejności zabiegów. Rozpoczęcie uciskania klatki piersiowej wykonujemy bowiem przed oddechami ratunkowymi, a nie odwrotnie, jak było we wcześniejszych latach. Wszystko, aby  zminimalizować opóźnienie zastosowania uciskania klatki piersiowej. Oprócz tego uciskanie jest o wiele łatwiejsze do wykonania dla nieprzeszkolonego ratownika, a dyspozytorowi pogotowia ratunkowego jest łatwiej przekazać telefonicznie instrukcje na ten temat.

Pamiętajmy, że nieodwracalne zmiany w mózgu zaczynają się już po 4 – 6 min niedotlenienia, a zmiany w sercu po 15 – 30 min. Zatem im szybciej rozpoczniemy pomoc, tym większe są szanse na przeżycie. Warto więc na bieżąco śledzić pojawiające się nowe wytyczne postępowania, by w razie takiej konieczności móc natychmiastowo zareagować. Robiąc tak niewiele, dajemy komuś szansę na życie.

 

Sprawdź swoje zapotrzebowanie kaloryczne

Darmowy kalkulator online

Opublikowano ponad miesiąc temu
Oceń artykuł
Zasady udzielania pierwszej pomocy - 3.4/5. Oddano 23 głosy.
Autor artykułu: