Candida albicans a występowanie autyzmu

16 18 20

Candida albicans jest naturalnym elementem fizjologicznej flory przewodu pokarmowego człowieka. Problemem staje się wtedy, gdy naturalna równowaga w składzie gatunkowym jelita pod wpływem różnych czynników ulega zmianie. Powoduje to przerost grzyba Candida albicans, którego dominacja zaburza funkcjonowanie organizmu na wielu płaszczyznach – prowadząc również do występowania autyzmu.

Candida albicans

Candida albicans to pasożytniczy grzyb z rodziny drożdżaków, który występuje naturalnie w przewodzie pokarmowym obok bakterii beztlenowych i tlenowych (np. E.coli). W stanie fizjologii pomiędzy mikroorganizmami występuje ilościowa równowaga umożliwiająca prawidłowe funkcjonowanie organizmu. Niestety, istnieje wiele czynników wpływających na liczbowy stosunek tych bakterii, co powoduje zaburzenie proporcji ich występowania i nadmierną aktywność dominującego gatunku. Jednym z głównych czynników prowadzących do stanu dysbiozy jelitowej jest zażywanie antybiotyków, które działając przeciwdrobnoustrojowo niszczą naturalnie występujące w okrężnicy bakterie. Niestety, antybiotyki nie wykazują zróżnicowania w rodzaju mikroorganizmów, które unieszkodliwiają – działają destrukcyjnie zarówno na te chorobotwórcze, jak i nieszkodliwe, a wręcz konieczne do zachowania homeostazy. Podobnie jak w przypadku pozostałych grzybic, wpływ na przerost Candidy albicans wywołanej deficytem pozostałych rodzajów mikroorganizmów w jelicie ma również osłabienie odporności, sztuczne zastawki, cewniki i zabiegi inwazyjne, a także cukrzyca, ciąża, zmiany hormonalne, zanieczyszczenia środowiska, toksyny, konserwanty i dieta. Szczególnie ważnym czynnikiem jest ostatni z wymienionych – okazuje się, że żywienie zasobne w cukier i jego przetwory, produkty wysokoprzetworzone, bogatoskrobiowe oraz dieta deficytowa w błonnik i niezbędne składniki odżywcze stanowi bardzo istotny czynnik rozwoju tego drożdżaka.

Candida albicans – objawy przerostu

W przypadku, gdy wyżej wymienione czynniki spowodowały przerost Candidy, aktywność metaboliczna tego grzyba ulega znacznej intensyfikacji. Drożdżak, kolonizując jelita wydziela szereg toksycznych metabolitów, zatruwając nimi organizm i zaburzając jego prawidłowe funkcjonowanie. Zachwiana zostaje prawidłowa czynność wątroby i nerek, zwiększa się przepuszczalność ściany jelita dla niepożądanych substancji (tzw. zespół jelita przesiąkliwego, LGS) i pojawiają się reakcje ze strony układu immunologicznego – alergie, nietolerancje itp. Ponadto, istnieje wiele objawów towarzyszących, na przykład:

  • zmęczenie,
  • problemy trawienne (wzdęcia, biegunki, bóle brzucha, nudności, gazy),
  • biały nalot na języku,
  • niepohamowany apetyt na słodycze,
  • nieprzyjemny zapach z ust,
  • przewlekłe, nawracające problemy z zatokami,
  • bóle stawowe,
  • stany podgorączkowe,
  • bóle głowy,
  • cienie pod oczami,
  • uczucie suchości ust i oczu,
  • wysypki, alergie, infekcje, katar sienny,
  • trudności z koncentracją, snem, stany depresyjne,
  • infekcje narządów płciowych.

Ze względu na nieswoiste i liczne objawy, wiele początkowo stawianych diagnoz nie bierze pod uwagę przerostu Candidy jako przyczyny ich wystąpienia. W celu potwierdzenia kandydozy należy wykonać test diagnostyczny, polegający na oznaczeniu przeciwciał IgG oraz IgM przeciw grzybowi Candida krążących we krwi w odpowiedzi na infekcję grzybiczą.

Autyzm

Wiele wskazuje na powiązanie między występowaniem kandydozy a rozwojem i nasileniem objawów autyzmu – zaburzenia rozwojowego charakteryzującego się występowaniem nieprawidłowości w różnych sferach funkcjonowania człowieka (interakcji społecznych, komunikacji i stereotypii). Dysfunkcja ta – początkowo traktowana jako zaburzenie o podłożu psychicznym – dziś klasyfikowana jest jako zaburzenie neurorozwojowe. Autyzm jest chorobą przewlekłą, ale objawy nie są stałe i zmieniają się w różnych stadiach rozwoju człowieka. Pierwsze objawy można zauważyć ok. 3 roku życia, choć zdarza się, że występują już po urodzeniu.

Candida a autyzm

Jak wcześniej wspomniano, przerost Candidy i wzrost jej aktywności powoduje wytwarzanie przez drożdżaka dużej liczby toksycznych metabolitów uwalnianych do krwioobiegu. Mają one szkodliwy wpływ na działanie ośrodkowego układu nerwowego – tym samym przyczyniając się do rozwoju i nasilenia zespołu objawów autystycznych. Mimo, iż do niedawna zaprzeczano powiązaniu kandydozy z autyzmem, obecnie coraz więcej lekarzy zwraca uwagę na zależność w występowaniu obu chorób.

Przypuszczenie o grzybiczym podłożu autyzmu pozwala potwierdzić kwestionariusz diagnostyczny przygotowany przez Institut for Child Behaviour Research z San Diego (USA). Oto zasadnicze pytania tego kwestionariusza:

  • Czy dziecko było niepokojone przez pleśniaki?
  • Czy cierpiało z powodu kolki jelitowej w niemowlęctwie?
  • Czy cierpiało na rumień pieluszkowy?
  • Czy zachowywało się gorzej w deszczowe dni albo w wilgotnych ciemnych miejscach?
  • Czy cierpiało na grzybicę skóry i paznokci?
  • Czy było niepokojone przez pokrzywki, wysypki, odparzenia, swędzenia lub miał inne skórne problemy?
  • Czy dziecko przechodziło przez infekcję ucha lub inne choroby, leczone antybiotykami?
  • Czy autyzm pojawił się u dziecka niedługo po kuracji antybiotykowej?
  • Czy dziecko miało problemy gastryczne? Zaparcia? Biegunki?
  • Czy dziecko reagowało zachowaniem na dziwne zapachy, takie jak benzyna, farby, środki czyszczące?
  • Czy dziecko ma duże łaknienie cukru i skrobi?
  • Jakiego pożywienia dziecko łaknie najbardziej?
  • Czy dziecko było narażone na ospę wietrzną przed prawdopodobnym początkiem infekcji Candidą?

Przewaga odpowiedzi twierdzących stanowi podstawę do dalszej diagnostyki w kierunku kandydozy u dzieci autystycznych. Po potwierdzeniu jej występowania należy wprowadzić dietę oraz leczenie, które zahamują dalszy rozwój i toksyczny wpływ na układ nerwowy, tym samym przynosząc poprawę w ogólnym stanie zdrowia, samopoczuciu i zachowaniu chorego oraz przyczynią się do zatrzymania nasilenia objawów obu chorób.

Występowanie Candidy albicans w przewodzie pokarmowym w normie fizjologicznej nie stanowi zagrożenia. Problem pojawia się, gdy w wyniku częstych kuracji antybiotykami, dużej ekspozycji na toksyny środowiskowe i diety zasobnej w cukier i wysokoprzetworzone produkty, równowaga mikroflory jelitowej zostaje zachwiana i drożdżak zaczyna dominować, wytwarzając toksyny o destrukcyjnym wpływie na układ nerwowy. Te substancje mogą z kolei przyczyniać się do występowania i nasilania objawów już postępującego zaburzenia neurorozwojowego, jakim jest autyzm. Z tego powodu, u dzieci autystycznych warto przeprowadzić diagnostykę w kierunku występowania kandydozy, a po jej potwierdzeniu wprowadzić odpowiednie leczenie i dietę przeciwgrzybiczą.  

 

Opublikowano ponad miesiąc temu
Oceń artykuł
Candida albicans a występowanie autyzmu - 4.4/5. Oddano 23 głosy.
Autor artykułu:
, Dyplomowany dietetyk. Fascynuje się wpływem odżywiania na zdrowie i jakość życia, a także fizjologią człowieka, medycyną – także tą alternatywną – oraz holistyczną dietoterapią.

Opinie

  • Jaroslaw 14.05.2018, 5:28

    Związek autyzmu z grzybami i że szczepionkami propaguje dziwne antymedycznr lobby.

    Odpowiedz
  • Halo 30.10.2019, 8:11

    Mysle ze ma to zwiazek z witaminami brakiem przerostem grzybow widzialem po dziecku ktore odstawilo mleko zaczely sie choroby i antybiotyki i dziwne zachowania.Grzyb candida pojawil sie w okolicach genitalii.Po probiotykoterapii i dawaniu tranu nastapila poprawa natomiast zachowania niespokojne ataki gniewu placzliwosc slaba mowa 2.5 roku sa nadal srednie lub wrecz slabe

    Odpowiedz

Napisz swoją opinię

Twoja opinia jest ważna. Zarówno dla nas jak i innych osób korzystających z naszego serwisu.

Twój adres e-mail nie będzie opublikowany.
Obowiązkowe pola są oznaczone