Jesteś na:

Rola witaminy C w leczeniu raka – czy wlewy dożylne mogą być skuteczne?

16 18 20

O witaminie C w świecie medycyny i żywienia robi się ostatnio coraz głośniej. Jej wielokierunkowe działanie na organizm zostało dowiedzione, a naukowcy wciąż prowadzą badania nad jej zastosowaniem w różnych chorobach. Mimo iż dzienna dawka określona jako wystarczająca wynosi kilkadziesiąt miligramów, pojawiają się doniesienia, iż walory zdrowotne witaminy C zauważalne są przy podaży… kilkunastu, a nawet kilkudziesięciu gramów. Taka ilość jest niemożliwa do dostarczenia z pożywieniem, dlatego coraz większą popularnością cieszą się dożylne wlewy z witaminy C. Niektórzy twierdzą, iż mogą być one skuteczne w leczeniu nowotworów. Czy faktycznie tak jest?



Witamina C

Właściwie prawoskrętny kwas L-askorbinowy, jest związkiem organicznym będącym jedną z substancji odżywczych koniecznych do dostarczenia z pożywieniem – organizm nie potrafi bowiem jej samodzielnie syntezować. Witamina C jest antyoksydantem zwalczającym nadmiar wolnych rodników, biorącym udział w syntezie kolagenu czy procesach odpornościowych. Niedobory tego związku mogą skutkować rozwojem szkorbutu, samoistnych krwawień i wybroczyn, uszkodzeń naczyń krwionośnych, złym gojeniem się ran a także bolesnością stawowo-mięśniową. Przewlekły niedobór witaminy C może także przyczyniać się do problemów z obrzękami, osłabieniem, utratą apetytu, szybszym starzeniem, obniżeniem wydolności fizycznej, depresją, osteoporozą, niedokrwistością, nadczynnością tarczycy, zaburzeniami neurologicznymi i odporności czy schorzeniami żołądka. Kwas askorbinowy nie jest toksyczny, ale spożywany w zbyt dużej ilości może wywoływać dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Zazwyczaj jednak jego nadmiar wydalany jest z organizmu wraz z moczem. Ostrożność należy zachować w przypadku występowania lub skłonności do powstawania kamieni nerkowych, w skład których wchodzi szczawian wapnia lub kwas moczowy. Podobnie uważać powinny osoby cierpiące na takie schorzenia jak hemochromatoza, talasemia i niedokrwistość syderoblastyczna. Witamina C występuje naturalnie w pożywieniu, szczególnie w owocach i warzywach, choć jej ilość przeważnie wynosi w nich do kilkuset mg/100 g produktu. Jest bardzo podatna na czynniki środowiskowe (m.in. światło, utlenianie, temperaturę) i obróbkę technologiczną, podczas której może dochodzić do dużych strat ilościowych.

Witamina C „w proszku”

Mimo iż witamina C pełni tak ważną rolę w funkcjonowaniu organizmu przez wiele lat uważano, że ilość spożywana wraz z pożywieniem jest wystarczająca i nie wskazywano na konieczność suplementacji większymi dawkami. Wszystko zmieniło się kilka lat temu, a dziś witamina C jest jednym z najbardziej popularnych i najczęściej polecanych suplementów diety. Co więcej, zalecane dawki znacząco przewyższają wartość określaną jako wystarczającą do pokrycia zapotrzebowania dziennego. Na sklepowych półkach szybko zaczęły pojawiać się kilogramowe worki białego proszku opisanego jako kwas l-askorbinowy i równie szybko zaczęły z nich znikać – głównie z powodu dużego zainteresowania konsumentów. Niedługo później przemysł farmaceutyczny poszedł o krok dalej – suplementacja doustna stopniowo wypierana jest wlewami dożylnymi witaminy C, które można już wykonać w niektórych przychodniach medycznych.

Dożylne wlewy witaminowe

Pomimo iż zalecana dzienna podaż na witaminę C jest możliwa do pokrycia z pożywienia, w przebiegu różnych stanów chorobowych zapotrzebowanie na ten związek może znacząco rosnąć, przekraczając czasem możliwości jej przyswojenia drogą doustną – nie tylko ze źródeł naturalnych, ale i w proszku. Ponadto zbyt duże dawki sproszkowanej formy kwasu l-askrobinowego wywołują zwykle nagłe biegunki, które wydalają nadmiar witaminy C podanej jednorazowo. W tych przypadkach witamina C musi być podawana dożylnie w postaci wlewu kroplowego. W przypadku podania doustnego uzyskuje się stosunkowo małe stężenia witaminy C we krwi w porównaniu do wlewów dożylnych. Ta sama dawka podana we wlewie daje około 25 razy większe stężenie witaminy C we krwi niż drogą doustną [2]. Co ważne, związek ten musi być dostarczony w postaci soli kwasu askorbinowego (askrobinian). W tym celu witaminę C (kwas askorbinowy) najczęściej rozcieńcza się w soli fizjologicznej (0, 9% NaCl) lub wodzie (aby ograniczyć podaż sodu). Zabieg trwa około 20–30 minut. Przeciwwskazaniami do wlewów dożylnych są zaburzenia funkcjonowania nerek, niedobór enzymu dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej oraz hemochromatoza. Szacuje się, że ograniczone w czasie dożylne przyjmowanie wysokich dawek witaminy C nie powinno zwiększać ryzyka kamicy. [1]

Skuteczność wlewów dożylnych w chorobach onkologicznych

Rola kwasu askorbinowego w zahamowaniu proliferacji komórek nowotworowych ma się sprowadzać do jego roli w powstawaniu reaktywnych form tlenu (ang. reactive oxygen species, ROS), które wywołują śmierć komórek nowotworowych poprzez uszkodzenie ich DNA i spowolnienie rozwoju nowotworu. Witamina C jest przeciwutleniaczem, jednak bardzo wysokie dawki mają efekt „pro-utleniający”. Podobieństwo cząsteczki witaminy C do cząsteczki glukozy (ze względu na wspólne pochodzenie organiczne obu związków) sprawia, że wysokie dawki witaminy C są wybiórczo dostarczane do obszarów otaczających guz (za pośrednictwem tego samego transportera), gdyż komórki rakowe mają zwiększone zapotrzebowanie na cukier jako paliwo do ich nieuregulowanego wzrostu. Po dotarciu do obszaru będącego w pobliżu komórek nowotworowo zmienionych, witamina C reaguje z jonem metalu, takim jak żelazo lub miedź, i tworzy cząsteczkę nadtlenku wodoru, która niszczy komórkę nowotworową. Ponadto udowodniono pozytywną rolę witaminy C w poprawie odporności pacjentów onkologicznych i zahamowaniu tzw. wyniszczenia nowotworowego (kacheksji) częstej w przebiegu chorób onkologicznych. Wstępne wyniki świadczą o tym, że wlewy z witaminą C dają dobre rezultaty, jednak razem ze standardową terapią. Badania wykazały również zdolność obniżania poziomu białka C-reaktywnego i cytokin prozapalnych u chorych na raka i związany z tym pozytywny wpływ na markery nowotworowe, wywołane podażą wysokich dawek witaminy C. Lekarze Linus Pauling i Ewan Cameron wydali wiele lat temu publikację, w której około 100 chorych na raka, leczonych wysokimi dawkami dożylnymi i doustnymi witaminy C, przeżyli średnio 300 dni dłużej niż ci w grupie kontrolnej o podobnym stanie choroby, a 22% z nich żyło dłużej niż jeden rok, w porównaniu do zaledwie 0,4% z grupy kontrolnej. Należy również zaznaczyć, iż wlewy dożylne z askorbinianu mają mniej toksyczne działanie na organizm co chemioterapia, która również nie daje 100% skuteczności i nie gwarantuje zahamowania rozwoju nowotworu i jego remisji.

W świetle przeprowadzonych dotychczas badań, witamina C nie powinna być uważana za lek na raka i nie powinna stanowić alternatywy dla konwencjonalnych metod terapeutycznych – szczególnie spożywana w postaci doustnej. Dożylne wlewy witaminowe mogą być rozważone  jako leczenie wspomagające – szczególnie, że w przeciwieństwie do chemioterapii nie wywołują tak negatywnych skutków ubocznych, mogą zaś ograniczyć wymioty i nudności pacjentów onkologicznych, poprawić samopoczucie, wzmocnić ich układ odpornościowy i zmniejszyć stres oksydacyjny wywołany nadmiarem wolnych rodników powstałych na skutek agresywnego leczenia onkologicznego. Istnieje konieczność dalszych badań potwierdzających faktyczne działanie antynowotworowe witaminy C, może to bowiem zrewolucjonizować świat medycyny i poprawić rokowania wielu chorych, jednak decyzja o rezygnacji z chemioterapii i podjęciu leczenia witaminą C powinna być starannie przemyślana. Mimo iż chemioterapia również nie gwarantuje wyleczenia i niesie ze sobą więcej skutków ubocznych niż wlewy dożylne z witaminy C, te drugie mają mniej udowodnionych przypadków skuteczności. Z pewnością jednak terapia witaminą C może być dobrym aspektem uzupełniającym leczenie onkologiczne.

Literatura:

[1] L. Robitaille, O.A. Mamer, W.H. Miller, M. Levine i inni. Oxalic acid excretion after intravenous ascorbic acid administration. „Metabolism”. 58 (2), s. 263–269, 2009. DOI: 10.1016/j.metabol.2008.09.023. PMID: 19154961. PMCID: PMC3482487.

[2] Fritz H, Flower G, Weeks L, et al. Intravenous Vitamin C and Cancer: A Systematic Review. Integr Cancer Ther. 2014;13(4):280–300.

 

Oceń
Rola witaminy C w leczeniu raka – czy wlewy dożylne mogą być skuteczne? - 10.0/10. Oddano 2 głosy.
ponad tydzień temu

Twoja opinia jest ważna. Zarówno dla nas jak i innych osób korzystających z naszego serwisu.

Twój adres e-mail nie będzie opublikowany.
Obowiązkowe pola są oznaczone

Chcesz być na bieżąco?