Jesteś na:

Łuszczyca. Bez zmiany w diecie się nie obędzie!

16 18 20

Jedno z mniej przyjemnych schorzeń dotykające około 1 mln osób w Polsce i 2–3% populacji na świecie. Na szczęście w przypadku około 2/3 pacjentów choroba ma przebieg łagodny. No właśnie! Czy mamy w związku z tym wpływ na rozwój i przebieg łuszczycy? Co możemy zrobić sami? Czy jest ratunek? Odpowiedź jest prosta: TAK, możemy wpłynąć na przebieg łuszczycy! Bez zmiany diety się nie obędzie!

Łuszczyca

Łuszczyca to dość powszechna dermatoza o podłożu zapalnym, na którą cierpi ok. 2% populacji kaukaskiej (u pozostałych ras zachorowalność jest znacznie niższa). U obu płci narażenie na wystąpienie choroby jest porównywalne. Pierwsze spotkanie z choroba może nastąpić praktycznie w każdym wieku, jednak w 85% przypadków rozpoczyna się przed 30 rokiem życia (typ I łuszczycy), obserwujemy okresy nasilenia oraz remisji (wycofania/ uśpienia choroby). Etiopatogeneza choroby jest złożona, na dzisiejszy stan wiedzy głównymi czynnikami rozwoju łuszczycy są: czynniki genetyczne, rasowe oraz środowiskowe wśród których wyróżniamy: infekcje bakteryjno-wirusowe, podrażnienia mechaniczne skóry, stres jak i nieodpowiednia dieta.

Obecnie najczęściej obserwowaną postacią łuszczycy (90% chorych) jest występowanie ognisk chorobowych pod postacią czerwonych „blaszek”– postać plackowata. Upośledzenie czasu łuszczenia się naskórka tkwi w biologii. U osób chorych stwierdza się niedobór chemicznego przekaźnika cAMP (cykliczny adenozyno-3′,5′-monofosforan), który pełni ważną rolę w wielu procesach biochemicznych, co prowadzi ostatecznie do nadprodukcji naskórka przez komórki skóry. U osoby zdrowej rozwój komórek skóry i przemieszczanie się ich na powierzchnię w postaci naskórka to proces trwający ok. miesiąca, w łuszczycy niestety czas zostaje znacznie skrócony i wynosi ok. 3–5 dni. W tym przypadku proces odżywiania naskórka jest zaburzony. Przez jego nadmierną ilość, nie zostaje on właściwie odżywiony i obumiera (łuszczy się).

W ostatnim czasie w wielu badaniach potwierdzono, iż  łuszczyca jest schorzeniem układowym, dotykającym nie tylko skóry. W wielu przypadkach jednocześnie możemy obserwować inne przewlekłe zapalne stany, do których należą m.in. cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, zespół metaboliczny czy też wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Zespół metaboliczny do tej pory kojarzony z osobami dorosłymi coraz częściej dotyka także dzieci. Wykazano, powiązanie między łuszczycą, a zwiększonym ryzykiem ostrych zespołów wieńcowych (np. zawał serca).

Z wyżej wymienionych czynników wywołujących łuszczyce wpływ mamy jedynie na otaczające nas środowisko. Dobrą i złą wiadomością jest informacja, iż czynniki środowiskowe są bardzo istotne w procesie powstawania i nasilania objawów dermatozy. W związku z czym, przy obciążeniu genetycznym i rasowym modyfikując styl życia możemy opóźnić bądź też przyspieszyć ujawnienie się choroby. Co to za czynniki? Wyróżniamy tu: stres, infekcje, urazy fizyczne a także używki takie jak: alkohol i nikotyna. Prowadząc nieprawidłowy styl życia jak i nie zwracając uwagi na spożywane pokarmy, narażamy się na nasilenie objawów oraz choroby towarzyszące np. ze strony układu sercowo-naczyniowego.

Łuszczyca – dieta

Na dzień dzisiejszy nie można zapobiec łuszczycy, natomiast możemy mieć duży wpływ na wielkość objawów oraz ich wyciszenie. Bardzo ważną i podstawową kwestią jest wdrożenie zbilansowanej, urozmaiconej diety opartej o nieprzetworzone, naturalne produkty, najlepiej rodzimego pochodzenia. Jest kilka cennych informacji związanych z dietą, po zapoznaniu się z którymi potwierdzono poprawę stanu zdrowia chorujących na łuszczycę.

  1. Bardzo często pacjenci z łuszczycą mają nadwagę bądź otyłość. Badania kliniczne przeprowadzane na całym świecie potwierdzają skuteczność diety niskoenergetycznej,  stosowanej w celu spadku masy ciała, a poprawą stanu zdrowia pacjentów. Jak się okazuje otyłość (BMI>30kg/m2 ) praktycznie dwukrotnie podnosi ryzyko wystąpienia łuszczycy, wpływa również na sposób przebiegu schorzenia. W badaniach przeprowadzonych w Chorwacji na grupie 82 chorych, w czasie redukcji masy ciała zaobserwowano zmniejszenie lipidów we krwi oraz obniżenie aktywności limfocytów CD4+ (prozapalnych) jak i zwiększenie produkcji obronnych cytokin przeciwzapalnych.
  2. Znaczącą rolę w zdrowej diecie przeciw łuszczycowej stanowią tłuszcze. Musimy nauczyć się wybierać te korzystne (produkty bogate w nienasycone kwasy tłuszczowe, głównie z rodziny omega3). W menu znacznie ograniczyć musimy źródła nasyconych kwasów tłuszczowych i cholesterolu (są to tłuszcze pochodzenia zwierzęcego, takie jak smalec czy masło). Ciekawostką jest, iż rzadziej na łuszczycę chorują Eskimosi. Czy wiemy dlaczego? Ponieważ ich tradycyjny sposób żywienia bazuje na rybach morskich (posiadających bardzo zdrowe kwasy tłuszczowe w swym składzie). Gdzie jeszcze znajdziemy wielonienasycone kwasy tłuszczowe omega–3? Występują w: olejach (lnianym, rzepakowym, sojowym, kukurydzianym), roślinach liściastych oraz rybach morskich (sardynki, łosoś, makrela, śledź, tuńczyk). Gdy mamy ograniczony dostęp do dobrej jakości świeżych produktów warto zaopatrzyć się w tran. Niezmiernie ważny jest prawidłowy stosunek kwasów omega-3 do omega-6. Musimy być świadomi iż to rodzina kwasów omega-3 oraz kwas gamma-linolenowy są źródłem związków o charakterze przeciwstawnym. Bilansując dietę należy dążyć do zwiększenia udziału kwasów tłuszczowych z rodziny omega-3 kosztem kwasów tłuszczowych z rodziny omega-6.  Spośród NNKT (PUFA) szczególnie korzystne jest stosowanie kwasu eikozapentaenowego (zawartego w oleju rybim).
  3. Niejednokrotnie zaobserwowano u pacjentów z łuszczycą zmniejszoną ilość aktywnej formy witaminy D w surowicy. Zasadne wydaje się suplementowanie tej witaminy, oczywiście po konsultacji z lekarzem.
  4. Często spotyka się opinie i zalecenia do stosowania diety wegetariańskiej przez osoby chorujące na łuszczycę. Jest tak dlatego, iż m.in. produkty pochodzenia zwierzęcego zawierają kwas arachidonowy (AA), a ma on niestety prozapalny charakter działania, m.in. stymuluje produkcję IL-1 i wzmacnia odpowiedź tkankową na tę cytokinę. Wyeliminowanie produktów pochodzenia zwierzęcego prowadzi w związku z tym do zmniejszenia stanu zapalnego w organizmie.
  5. Niski poziom selenu, beta-karotenu i alfa-tokoferolu ( tzw. przeciwutleniaczy) jest bardzo częstym problemem chorych na łuszczycę. Wiadome jest, iż stres oksydacyjny i wynikający z niego przyrost rodników może odgrywać istotną rolę w mechanizmie zapalnym łuszczycy. Bogatym źródłem cennych składników żywności są: świeże warzywa i owoce w związku z wysoką zawartością karotenoidów, flawonoidów oraz wspomnianych wcześniej witamin. Warzywa oraz owoce są także bogatym źródłem błonnika pomocnego w regulacji perystaltyki jelit. Odgrywa on znacząca rolę w zapobieganiu zaparć, a co za tym zapobiega osiedlaniu się złej mikroflory i gromadzeniu toksyn w jelitach. Z tego względu ważna jest dieta bogata w błonnik pokarmowy. Błonnik reguluje pracę jelit i zapewnia optymalną mikroflorę. Znajdziemy go w pieczywie pełnoziarnistym, płatkach owsianych, otrębach.
  6. Cenne witaminy dla chorujących na łuszczycę to również: kwas foliowy znajdujący się  w zielonych warzywach (wspomagający regenerację naskórka), witamina PP występująca w produktach zbożowych, strączkach, rybach oraz owocach (poprawia ukrwienie skóry); witamina H, którą znaleźć możemy w orzechach, jajach, wątróbce jak i sardynkach (wpływa na prawidłową budowę i funkcjonowanie skóry).
  7. Czy wiemy, gdzie znajdują się wolne rodniki o negatywnym wpływie m.in. na rozwój łuszczycy? Pochodzą one z dymu papierosowego, spalin, a także powstają w wyniku jedzenia ciężkostrawnych produktów czy picia alkoholu, który zwiększa także produkcję cytokin prozapalnych. Badania potwierdzają również, że alkoholizm niestety zwiększa oporność na leczenie łuszczycy jak również zwiększa liczbę działań ubocznych. Wykluczenie alkoholu łagodzi przebieg choroby. Palenie papierosów wpływa na funkcję układu immunologicznego. Palenie powoduje nadprodukcję prozapalnych interleukin i innych negatywnych czynników, nasilających reakcje zapalne w skórze. Badania kliniczne ujawniły, że palenie tytoniu zwiększa narażenie na wystąpienie łuszczycy.
  8. Co z dietą bezglutenową? Nie sprawdzi się ona we wspomaganiu leczenia każdej osoby chorej na łuszczycę. Zastosowanie jej jest wskazane  u osób z obecnymi w surowicy krwi przeciwciałami antygliadynowymi. Łuszczyca ma silny przebieg również ze względu na inne pokarmy, których nie toleruje nasz organizm. Oprócz glutenu nasza żywność zawiera wiele alergenów w związku z czym należy wyeliminować je z diety. Metoda prób i wykluczania pojedynczych podejrzanych składników żywności jest w tym przypadku najlepszym rozwiązaniem. Wśród popularnych alergenów wymienia się również: pszenicę oraz mleko.

Po przeanalizowaniu zebranego materiału i wielu badań na temat wpływu składników żywności na przebieg łuszczycy, można stwierdzić iż zmodyfikowana dieta opierająca się na zasadach zdrowego żywienia z wyeliminowaniem używek i stresu wpływa pozytywnie na przebieg łuszczycy. Wśród wielu osób z nadwagą i otyłością normalizacja masy ciała poprzez zastosowanie diety o niskiej zawartości energii może odgrywać istotną rolę w leczeniu dermatozy. Wskazane jest zwiększenie w diecie podaży warzyw i owoców, bogatych w karotenoidy, flawonoidy oraz witaminę C, jak również wielonienasyconych kwasów tłuszczowych z rodziny omega 3, których głównym źródłem są ryby morskie (sardynka, łosoś, makrela, tuńczyk). Zabiegi te wpływają na złagodzenie przebiegu choroby. Często zalecana jest również dieta wegetariańska w procesie leczenia łuszczycy. Tak więc obiektywnie patrząc na ogląd sprawy mamy bardzo duży wpływ na komfort życia z chorobą, wcale nie musi być ona dla nas utrapieniem.

 

Oceń
Łuszczyca. Bez zmiany w diecie się nie obędzie! - 7.9/10. Oddano 14 głosy.
ponad miesiąc temu

Twoja opinia jest ważna. Zarówno dla nas jak i innych osób korzystających z naszego serwisu.

Twój adres e-mail nie będzie opublikowany.
Obowiązkowe pola są oznaczone

Chcesz być na bieżąco?