Jesteś na:

Insulinoodporność – dieta i charakterystyczne objawy

16 18 20

Węglowodany, które dostarczamy wraz z pożywieniem są głównym źródłem energii dla naszego organizmu. Aby rozłożone cukry dostały się do tkanek, muszą zostać przetransportowane przez insulinę. Lecz czasem ten proces zostaje zaburzony, co wtedy?

Insulinoodporność

Węglowodany są rozkładane przez enzymy występujące w naszym układzie pokarmowym, a ich rozpad zaczyna się już w jamie ustnej. W efekcie tego do krwi trafiają rozłożone, krótkie cząsteczki cukrów prostych, które są następnie transportowane do komórek organizmu. Jeśli posiłek zawierał dużo cukrów prostych to ich stężenie we krwi podnosi się gwałtowniej i do wyższego poziomu niż w przypadku posiłków z przewagą węglowodanów złożonych. Jednak czasami organizm nie funkcjonuje prawidłowo, komórki stają się odporne na działanie insuliny, a stężenie cukru we krwi jest dłużej wysokie. W takiej sytuacji mówimy o insulinoodporności, na którą wpływ ma kilka czynników. W efekcie tego komórki mięśniowe otrzymują mniej źródła paliwa niż tkanki tłuszczowe, przez co adipocyty (komórki syntetyzujące i magazynujące tłuszcze proste) gromadzą zwiększoną ilość energii w postaci tkanki tłuszczowej. Taka sytuacja ma miejsce w przypadku cukrzycy typu II, która najczęściej jest związana z dużą nadwagą osoby chorej lub w przypadku stosowania insuliny przed sportowców wyczynowych w celu zwiększenia masy mięśniowej.

Insulinoodporność – objawy

Badanie transportowania i wchłaniania węglowodanów polega na sprawdzeniu stężenia cukrów we krwi na czczo oraz po godzinie oraz dwóch od spożycia 75g glukozy. Normy wynoszą odpowiednio:

  • na czczo – 70 – 90 miligramów na decylitr
  • po 1 h. – 110 – 120 mg/dl,
  • po 2 h. – max.100 mg/dl

Niewłaściwy metabolizm węglowodanów objawia się problemami trawiennymi, wahaniami nastroju wraz ze stanami depresyjnymi, problemami ze skupieniem się i koncentracją, gorszą regeneracją i jakością snu. Wszystkie te objawy są spowodowane nierównomiernym odżywieniem komórek mięśni i mózgu w ich główne paliwo.

Dieta przy insulinoodporności

Przede wszystkim należy wzbogacić swoją dietę o produkty bogate w błonnik, który spowalnia wchłanianie. Dowiedz się więcej o działaniu błonnika, a także w jakich produktach go znaleźć. Należy również zjadać kilka mniejszych posiłków w ciągu dnia, zamiast jednego czy dwóch obfitych. Kolejnym ważnym krokiem jest ograniczenie niezdrowych źródeł węglowodanów prostych, a więc cukrów. Chodzi tutaj głównie
o słodycze oraz słodzone napoje. Niestety dziś w coraz większej ilości produktów możemy znaleźć w składzie cukier lub jego tańszą wersję – syrop glukozowo-fruktozowy. Ma on niezwykle negatywny wpływ na organizm ludzki, dlatego lepiej go unikać.  Te zmiany w diecie pozwalają na utrzymanie stałego poziomu cukru we krwi. Wskazane jest również zwiększenie aktywności fizycznej, dzięki czemu komórki mięśniowe stają się bardziej wrażliwe na działanie insuliny.

Przy insulinooporności przede wszystkim należy wzbogacić swoją dietę o produkty bogate w błonnik.

Przy insulinoodporności przede wszystkim należy wzbogacić swoją dietę o produkty bogate w błonnik.

W przypadku zdiagnozowanej choroby należy udać się do dietetyka w celu ułożenia zbilansowanej diety, w której każdy posiłek będzie bogaty w węglowodany długowchłanialne.

Ważnym aspektem komponowania posiłków jest ich indeks glikemiczny (czyli IG). Wskaźnik ten podaje, o ile podniesie się poziom cukru we krwi po spożyciu danego produktu czy potrawy. Jednak współczynnik ten jest zależny od składu posiłku (tłuszcze i błonnik spowalniają wchłanianie) oraz od techniki przygotowania produktu (gotowane warzywa posiadają wyższy indeks).

Należy za to zadbać, aby dieta była oparta o zasady racjonalnego, zdrowego żywienia, zapominając o wszelkich nowoczesnych „modnych” dietach, które u osób chorych mogą być bardzo niebezpieczne!

Warto również pilnować systematyczności i konsekwencji posiłków tak, aby nie narażać się na niepotrzebne ryzyko. Przypilnujmy odpowiedniej długości snu oraz ruszajmy się kilka razy w tygodniu nie tylko dla kondycji, ale również dla poprawienia odżywienia naszego organizmu.

Oceń
Insulinoodporność – dieta i charakterystyczne objawy - 6.9/10. Oddano 639 głosy.
ponad miesiąc temu

Opinie

  • zajenkowski eugeniusz 09.11.2015, 4:51

    Dowiedziałem się od Diabetyka że jestem insulinoodporny Choruję już od 28 lat Cukrzyca typ1 ale cukry mam nadal wysokie ( po pobycie w szpitalu i ustawieniu cukru i wszystko było by OK ale zacząłem chudnąć w szpitalu było 6 kromek razowca i kiepski obiad i po powrocie ze szpitala zjadłem normalny posiłek i od tej pory cukry mimo zwiększenia dawek insuliny cukier jest wysoki .Dzisiaj po obiedzie ( 15 dkg razowego makaronu+ 1 mały mielony kotlet i sałatka z papryki+ jogurt) cukier 387 I tak co dzień

    Odpowiedz
    • Bonavita.pl 12.11.2015, 7:14

      Zalecamy udać się do dietetyka w celu ustalenia indywidualnej diety, która pomoże uregulować poziom cukru we krwi. Obok diety istotne jest wprowadzenie aktywności fizycznej, która dodatkowo wspomaga jej działanie.

      Odpowiedz
  • Aga 24.02.2016, 4:17

    Mam duży problem z waga. Nie gubię zbędnych kilogramów nawet gdy przez miesiąc odmowie sobie słodkiego. W ciąży miałam cukrzyce ciążowa ale nigdy przed i nigdy po. Bardzo często czuje się zle. Robiłam badania hormonalne i na tarczyce i wszystko jest ok i mimo to nie gubię kilogramów. Czy jest możliwe ze to właśnie insulinoodpornosc?

    Odpowiedz
    • Bonavita.pl 25.02.2016, 2:45

      Insulinooporność może być przyczyną trudności w odchudzaniu, jeśli istnieje podejrzenie jej występowania najlepiej zgłosić się do lekarza, który zleci wykonanie odpowiednich badań diagnostycznych. Źródeł problemów z nadmierną masą ciała może być jednak wiele, od nieprawidłowej diety (odstawienie słodyczy to nie wszystko), nietolerancji pokarmowych, po inne schorzenia lub brak aktywności fizycznej. Polecamy udać się do dietetyka, który odpowiednio dostosuje dietę do potrzeb Pani organizmu.

      Odpowiedz
  • Ania 03.03.2016, 9:13

    Czy na podstawie niniejszych wyników OGTT po 75 ml glukozy można powiedzieć, że jestem insulinooporna?
    Pierwszy test luty 2015 – insulina (norma 2,6 – 24,9) O – 4,7; 60 min – 49,3; 120 min – 2,8; glukoza 0 – 90; 60 min – 103; 120 min – 39
    Drugi test listopad 2015 – insulina (norm nie podano) 0 – 6,8; 60 min – 16,4; 120 min – 48,3; 180 min – 36; glukoza 0 – 90,67; 60 min – 122,83; 120 min – 151,67; 180 min – 121,93.
    OGTT wykonany był z powodu złego samopoczucia – osłabienie, zmęczenie,w samopomiarach cukru z palca hipoglikemia rzędu 51 – 69, i rzędu 67 – o godz. 19.30. Mam problem z przytyciem od kilkunastu lat. Występuje u mnie obniżenie stężenia białka całkowitego, wit. B12, wapnia, ferrytyny, wit. D3.

    Odpowiedz

Napisz swoją opinię

Twoja opinia jest ważna. Zarówno dla nas jak i innych osób korzystających z naszego serwisu.

Twój adres e-mail nie będzie opublikowany.
Obowiązkowe pola są oznaczone

Chcesz być na bieżąco?