Jesteś na:

Grzybica układu pokarmowego – objawy, przyczyny, diagnostyka leczenie oraz dieta

16 18 20

Drożdżyca to coraz częstsze schorzenie wynikające z nieprawidłowej diety. W jaki sposób należy ją zmodyfikować, aby ustrzec się rozwoju grzybów w przewodzie pokarmowym?

Grzybica układu pokarmowego

Jest grupą chorób o podłożu infekcji oportunistycznej, czyli takiej, w której zakażenie jest spowodowane przez spadek odporności naszego organizmu. Bardzo często jesteśmy nosicielami grzybów, które mogą należeć do naszej naturalnej mikroflory. Ich uaktywnienie zaczyna się w przypadku osłabienia układu immunologicznego, czyli naszych naturalnych barier ochronnych. W takim przypadku łatwiej też o nowe zakażenie grzybami. Najczęstszymi grzybami wywołującymi te schorzenia są drożdżaki z rodzaju Candida (C.albicans, Candida tropicalis, C. krusei C. parapsilosis. Aspergillus. Niger, A.flavus)

Grzybica układu pokarmowego – objawy

Objawy zależą od narządu, w którym rozwija się choroba.

  • Do objawów grzybicy przełyku należą: biały nalot na języku, dziąsłach, przełyku i gardle, ból przy przełykaniu, pęknięcia w kącikach ust, suchość w jamie ustnej i gardle, owrzodzenia, pieczenie, nieprzyjemny zapach z ust. Ból zamostkowy i okolicy przykręgosłupowej.
  • Objawy grzybicy żołądka to: w obrazie endoskopowym białawe błony pokrywające obszary błony śluzowej żołądka lub tzw. wrzody grzybicze (nieco większe o typowych wrzodów, o nieregularnych brzegach z większą skłonnością do krwawień). Bóle brzucha, mdłościami i utrata masy ciała.
  • Grzybica jelit charakteryzuje się zaburzeniami trawienia (zaburzenia dyspeptyczne), nudności, nieprzyjemny zapach z ust, burczenia, przelewania, gazy, zaparcia, biegunki, bóle brzucha, apetyt na słodycze.

Grzybica układu pokarmowego – przyczyny

Główną przyczyną rozwoju grzybicy jest osłabiony układ immunologiczny. W takim stanie organizm nie ma odpowiedniej ilości siły do walki z grzybami. Kolejną ważną przyczyną jest nadużywanie leków, antybiotyków, które osłabiają naszą odporność i zaburzają prawidłową florę bakteryjną jelit. Zmniejszając kwasowość żołądka w leczeniu choroby wrzodowej stwarzamy lepsze warunki dla rozwoju grzybów. Zasadniczy wpływ ma także dieta bogata w cukry proste z rafinowanych produktów, słodycze, białe pieczywo czy bardzo słodkie owoce w dużych ilościach.

Grzybica przełyku – leczenie

Grzybica z reguły atakuje najsłabszy narząd/organ. Natomiast jeżeli strzępki grzyba dostaną się do krwioobiegu mogą przemieścić się do każdego narządu. Jest to często powikłanie leczenia choroby wrzodowej lekami zmniejszającymi kwasowość żołądka. Strzępki grzybni wrastają w ścianę naczyń krwionośnych błony śluzowej przełyku i uszkadzają je. Leczenie grzybicy przełyku obejmuje leczenie ogólnoustrojowe (jak w przypadku diety przeciwgrzybiczej, wzmocnienie odporności organizmu, zastosowanie preparatów np. ziołowych przeciwgrzybiczych ewentualnie farmakoterapia) oraz miejscowe. Leczenie miejscowe ma na celu złagodzenie objawów stanu zapalnego przełyku. Macerat z nasion lnu działa ochronnie na błonę śluzową. Należy 1 łyżeczkę mielonego siemienia lnianego zalać ciepła wodą i pić dwie szklanki dziennie do ustąpienia objawów.

Grzybica żołądka – leczenie

Grzybica żołądka równie często wynika z leczenia farmakologicznego wrzodów. Ma to związek z charakterystyką drożdżaków chorobotwórczych, które są mniej wrażliwe na kwas solny żołądka niż drożdżaki naturalnie występujące w mikroflorze. Innymi czynnikami ryzyka jest cukrzyca i jej leczenie, marskość wątroby czy odżywianie pozajelitowe. Błona śluzowa żołądka może być zarówno ogniskiem pierwotnym, jak i wtórnym rozwoju grzyba. Pewne produkty uboczne fermentacji drożdżowców jak aldehyd octowy czy kwasy karboksylowe mogą brać udział w niszczeniu struktury nabłonka błony śluzowej żołądka.  Sprzyja to powstawaniu nadżerek, które są miejscem kolejnych zakażeń.

Częstość występowanie wrzodów na tle grzybiczym wynosi od 18–37% wszystkich rozpoznań.

Leczenie należy stosować jak w przypadku zakażenia ogólnego. Do leczenia miejscowego przydatne jest picie mikstury oczyszczającej składającej się z oleju, środka gojącego (sok z aloesu albo ekstrakt z pestek grejpfruta) i sok z cytryny. Olej łączy się z tłuszczem zawartym w śluzie jelitowym blokując wchłanianie w przewodzie pokarmowym, co umożliwia dotarcie reszty składników do jelit. Olej nie łączy się z wodą przez co odsłania wodniste nadżerki na działanie środka gojącego. Sok z cytryny rozpuszcza złogi w przewodzie pokarmowym. W ciągu dnia należy pić macerat z nasion lnu oraz roztwory wodne z czosnku. (4 ząbki czosnku zmiażdżyć i zalać 250 ml przegotowanej letniej wody, pozostawić na 2–3 godziny. Pić w ciągu dnia małymi porcjami). W przypadku silnych dolegliwości bólowych należy zasięgnąć porady lekarza w sprawie środków przeciwbólowych.

Grzybica jelit – leczenie

Może wynikać z grzybicy żołądka. W wyniku przedostawania się zarodników grzybów przez nadżerki do krwioobiegu. Transportowane poprzez krew są w stanie przemieścić się do jelit. Czynnikiem predysponującym do grzybicy jelit jest dysbioza – zaburzenie równowagi naturalnej mikroflory jelit. W przypadku rozwiniętej grzybicy jelit mogą wystąpić nietolerancje i alergie pokarmowe, zespół jelita drażliwego, nadwrażliwość na gluten i laktozę, problemy w trawieniu pokarmów. Leczenie wymaga zastosowania leczenia ogólnoustrojowego oraz łagodzenia objawów. Istotne jest zastosowanie diety ubogiej w węglowodany, co ograniczy rozrost grzybów. Pokarm należy dobrze przeżuwać, aby był łatwiej strawny i nie nasilał objawów.

Grzybica układu pokarmowego – diagnostyka

Po zdiagnozowaniu objawów charakterystycznych dla grzybicy można wykonać dodatkowe testy. W przypadku biegunek wskazujących na grzybice jelit warto potwierdzić obecność grzybów kolonskopowo. W obrazie powinny być widoczne białe naloty na śluzówce. W przypadku grzybic przełyku i żołądka obraz z gastroskopii powinien pokazać biały nalot na śluzówkach. Można również wykonać posiew z kału.

Grzybica układu pokarmowego dieta

Należy wyeliminować lub znacznie zmniejszyć ilość cukrów prostych w diecie, ponieważ są one pożywką dla grzybów. Można zastosować dietę rozdzielną lub nie łączenie zbyt dużej ilości produktów w jednym posiłku np. posiłek węglowodanowy lub białkowo-tłuszczowy. Zapewni nam to lepsze trawienie i zminimalizuje objawy. Nie należy łączyć białka z węglowodanami, z wyjątkiem surowych albo gotowanych warzyw.

Starać się nie pić płynów przed jedzeniem, w trakcie i zaraz po posiłku – wypite płyny powodują rozcieńczanie soków trawiennych.

Niezbędnym elementem kuracji przeciwgrzybiczej jest wprowadzenie do diety nienasyconych kwasów tłuszczowych, gdyż należące do nich kwasy tłuszczowe omega-3 mają silne własności przeciwzapalne. Zaleca się spożywać nieoczyszczony olej z siemienia lnianego lub oliwę z oliwek z I tłoczenia na zimno 2–3 łyżki stołowe w ciągu dnia. Ważne jest zadbanie o florę jelitową suplementacją lub naturalnymi produktami kiszonymi, jednak w umiarkowanych ilościach, aby nie doprowadzić do procesów fermentacyjnych.

Powinno się także zrezygnować z produktów: przetworzonych, konserwowych, hamburgerów, coli, lodów, produktów wędzonych, z dodatkiem octu i temu podobnych promujących wzrost drożdży. Należy ograniczyć też proste węglowodany, które znajdują się w takich produktach jak pieczywo, kluski, ziemniaki. Dieta powinna zawierać zwiększoną ilość protein na niekorzyść prostych węglowodanów, dużą ilość świeżych, zielonych warzyw ogromne ilości filtrowanej wody, cytryny, oleju z oliwek.

Pokarmy zalecane podczas kuracji: ryby (najlepiej głębokowodne), świeże sałatki warzywne, organiczne ilości zbóż i owoców, banany, awokado, domowe zupy warzywne, warzywa na parze, kiwi, olej z oliwek, cytryny, ciastka ryżowe, brązowy ryż.

Podstawową zasadą utrzymania zdrowia jest odpowiednia dieta, która odgrywa kluczową rolę także w chorobach grzybiczych. Odpowiednie pokarmy są w stanie zapewnić nam ochronę przed rozwojem chorobotwórczych grzybów, a silniejsze preparaty roślinne stanowią pomoc w przypadku cięższych infekcji. Jednak nieoceniona może być pomoc lekarza, kiedy problem ten dotyczy konkretnego narządu i wymaga specjalistycznych badań.

Literatura:

Paul Pitchford, „Odżywianie dla zdrowia”, Galaktyka, Łódź, 2008
Andrzej Janus, „Nie daj się zjeść grzybom Candida”, wyd. Biosłone,  Sieradz, 2007

 

 

Sprawdź swoje zapotrzebowanie kaloryczne

Darmowy kalkulator online

Opublikowano ponad miesiąc temu
Oceń artykuł
Grzybica układu pokarmowego – objawy, przyczyny, diagnostyka leczenie oraz dieta - 2.0/5. Oddano 77 głosy.
Autor artykułu:

Opinie

  • witka 28.06.2016, 9:01

    przy takich schorzeniach najlepiej skonsultować się ze specjalistą, aby omówić leczenie, dietę, itp. można też skrobnąć np. do eksperta od grzybic z leczpaznokcie, aby uzyskać szybsze wskazówki, co począć z takim fantem. na pewno będzie to dobre uzupełnienie.

    Odpowiedz
  • Spychała 09.03.2018, 7:30

    Mój syn nie je od kad pamietam warzyw w żadnej postaci surówek ani zup za to bardzo dużo pije i ma nostop ochotę na coś słodkiego.Przestalam kupować słodycze ale problem nie zniknął ponieważ najada się tylko płatkami cynamonywi bez mleka lub suszonej żurawiny i jedynie co mu smakuje to tosty lub parowki zimne jestem bezradna i nie wiem co robić.

    Odpowiedz

Napisz swoją opinię

Twoja opinia jest ważna. Zarówno dla nas jak i innych osób korzystających z naszego serwisu.

Twój adres e-mail nie będzie opublikowany.
Obowiązkowe pola są oznaczone