Jesteś na:
Ostatnio dodane
Zobacz wszystkie

Zaburzenie, psychopatologię czy problemy jednego z jej członków wyjaśnia się w kategorii zaburzenia równowagi całego systemu. W myśl tej teorii problem nie leży wyłącznie w gestii jednostki, lecz stanowi on odzwierciedlenie dysfunkcji całego układu.

Jako pierwszy problematyce anoreksji w ujęciu psychoanalitycznym przyglądnął się Freud. Opisał on pacjentki anorektyczce jako nieradzące sobie z własnym napięciem seksualnym. Również późniejsi analitycy interpretowali to zaburzenie w kategorii opóźniania i zaprzeczania swojej kobiecości, zaś jeden z objawów – zanik miesiączkowania, miał pozwalać pacjentkom na przedłużanie dzieciństwa.

Samogłodzenie znane jest we wszystkich kulturach i religiach włączając w to religię starożytnych Egipcjan, judaistyczną, chrześcijańską, opisy takich przypadków znane są również w islamie czy buddyzmie. Jedyne co zmieniło się na przestrzeni wieków to kontekst historyczny i kulturowy, poziom wiedzy oraz podejście do odmowy jedzenia. Różne są również reakcje społeczne na takie praktyki.

Większość osób borykających się z zaburzeniem odżywiania bądź nadwagą charakteryzuje wspólny „rdzeń psychopatologiczny”. Jest to specyficzny sposób odbioru siebie, oceniania własnych poczynań czy poziom samooceny, których podstawą jest postrzeganie siebie przez pryzmat swojej figury.

Co jednak się dzieje, gdy przekroczymy delikatną granicę pomiędzy rozsądnym żywieniem, a dietą restrykcyjną? Nie tylko ograniczamy sobie podaż wielu substancji ożywczych i innych składników potrzebnych do prawidłowego funkcjonowania.

Osoby z nadmierną masą ciała zazwyczaj mają problemy z kontrolowaniem, zauważaniem czy rozróżnianiem u siebie uczucia głodu. Bardzo często sięgają po jedzenie z innych niż głód powodów. Na podstawie analiz klinicznych Bąk-Sosnowska wyróżniła trzy sytuacje, w których sięgamy po jedzenie nie motywowani rzeczywistą potrzebą zaspokojenie gło

Niestety wraz z obniżonym nastrojem, brakiem chęci do podejmowania jakiejkolwiek aktywności zwiększona ilość węglowodanów czy ich dodatkowa (nadplanowa) ilość skutkuje wzrostem wagi.

W analizach psychologicznych skupiających się na zachowaniach związanych z odżywianiem Herman i Polivy sugerują, iż istnieje związek przyczynowy pomiędzy odchudzaniem się i objadaniem. Oznacza to, że ograniczenie spożycia posiłków przez osoby będące na diecie prowadzi do… objadania się.

Osobom otyłym często towarzyszy lęk, który przyczynia się do pogłębienia problemów z utrzymaniem prawidłowej wagi. To on sprawia, że sięgamy po niezdrowe przekąski i przerywamy diety redukcyjne.

Dowiedz się, jak najlepiej planować swoje działania, aby osiągnąć cel. Bądź SMART!